Uniwersytet wobec faszyzacji życia społecznego
W ciągu ostatnich kilku lat dokonała się w Polsce zmiana społeczna – wygaszany neoliberalizm ustępuje miejsca faszyzmowi. Swoją przychylnością i bezradnością siły konserwatywne i liberalne doprowadziły do legitymizacji organizacji faszystowskich i nacjonalistycznych w przestrzeni publicznej. Bezpośrednim skutkiem tego uznania jest skokowy wzrost przemocy na tle rasistowskim. W międzyczasie dorosło pokolenie wychowane w publicznych szkołach w duchu nacjonalizmu i fundamentalizmu religijnego, co zapowiada utrwalenie i pogłębianie się tej zmiany. Instytucje, których fundamentem są wartości uniwersalne, powinny czuć się zagrożone groźbą zapaści o charakterze cywilizacyjnym, a co najmniej kolonizacją swoich zasobów. Uniwersytet należy do tych instytucji – kolonizowanych i recenzowanych (patrz: protesty na wykładach Zygmunta Baumana) przez ludzi w służbie przemocy.
Jak oceniamy szanse uniwersytetu w tym starciu? Na kogo można liczyć w czasach trudnych? O co warto zadbać w trybie pilnym? Jak wytrzymać? Jak radzić sobie z kosztami oporu i odporu? Co odpór pojedynczego uniwersytetu może dać miastu i światu?
Do udziału w debacie prowadzonej przez dra Piotra Zamojskiego zostały zaproszone następujące osoby: przedstawiciele Studenckich Komitetów Antyfaszystowskich z Uniwersytetu Warszawskiego oraz Gdańskiego Sebastian Słowiński i Gabriela Filipowicz oraz Zuzanna Kruzińska i Mikołaj Kornowicz, prof. dr hab. Joanna Rutkowiak i prof. dr hab. Maria Mendel. Wprowadzenie dr Piotr Kowzan.
My, jako Polskie Towarzystwo Pedagogiczne czy szerzej pedagodzy uważamy za konieczne skorzystanie z możliwości dyskusji w sytuacji względnego spokoju, wiedząc że giganci, na ramionach których budowała się nasza dyscyplina, tacy jak Janusz Korczak, Aleksander Kamiński, Elżbieta Zawadzka nie mieli podobnego komfortu podczas II Wojny Światowej.
Miejsce i czas: Wydział Nauk Społecznych Uniwersytetu Gdańskiego, 9 maja 2018, Aula S 203, godz. 13.oo-15.oo
